Ponoć elegancji nie da się nauczyć, że wynosi się ją z domu, rodzi się z nią. Pomimo, iż nie każda kobieta ma to naturalne wyczucie estetyki i piękna, można zdobyć pewne umiejętności i nauczyć się praktycznych zasad kanonu elegancji.
Elegancja zaczyna się uporządkowaniem wewnętrznym, a objawia stosownie do okoliczności, ma w sobie coś z wyczucia piękna, ładu i estetyki. Być elegancka nie jest luksusem, na który niewielu może sobie pozwolić! Bowiem ilość posiadanych ubiorów i ich cena nie mają tu znaczenia. Kobiety bardzo biedne potrafią być eleganckie.

Elegancja nie podąża ślepo za współczesną modą, dlatego też należy z dużym dystansem podchodzić do fantazji najnowszych trendów. Moda się zmienia, a elegancja pozostaje ponadczasowa.
Podstawą elegancji jest skromność z zachowaniem własnego stylu. Zasada skromności i umiaru, obowiązuje nie tylko w kwestii ubioru, elegancja, bowiem to nie tylko to, co na siebie wkładam, lecz cała moja postawa- wygląd i zachowanie. Ubiór nie może przysłaniać wewnętrznej harmonii i piękna. Elegancja to również dyskrecja, szyk, dobry gust wyrażające się szczególnie w pasujących do całości dodatkach. Pamiętajmy: Elegancka kobieta nigdy nie jest wystrojona!

Elegancja jest również najlepszym sposobem wyrażenia naszego szacunku do pracy, rozmówcy i szefa. Należy jednak pamiętać, iż jest to elegancja rozumiana jako dostosowanie się do panującej sytuacji, a nie tylko sztywne przestrzeganie zasad. Należy tak dobierać ubiory, aby odpowiednio do okoliczności, dobrze się w nich czuć, aby były wygodne i zdrowe. Elegancja nie jest, bowiem ciasnym gorsetem, niewygodą, przerostem formy nad treścią. Przeciwieństwem elegancji jest luz i ekstrawagancja, tzw. luz w ubiorze i sposobie zachowania się jest poniekąd brakiem szacunku i kultury osobistej, jest lekceważeniem zwyczajów i wartości (stary, ulubiony sweter ubierany na biwaku nie ma nic wspólnego z tak rozumianym luzem).
Ważnym punktem w wizerunku kobiety eleganckiej jest odpowiedni makijaż oraz fryzura. Elegancka kobieta nie wstydzi się mankamentów własnej urody, choć ich nie eksponuje. Nie fałszuje obrazu siebie, zawsze utrzymuje swój wizerunek na właściwym i stałym poziomie.